Уважаемые читатели! В июне мы проводили круглый стол "Концепция озеленения города Минска". Предлагаем вам ознакомиться с презентациями докладчиков.

 

“О состоянии объектов растительного мира в населённых пунктах”. Ирина Вознячук, Институт экспериментальной ботаники им. В. Ф. Купревича НАН Беларуси

 

 

“Перспективы освоения новых ландшафтно-рекреационных территорий Минска”. Марина Сидоренко, кафедра ландшафтного проектирования и садово-паркового строительства БГТУ

 

 

“Нижний ярус озеленения в городе”. Игорь Корзун, общественная кампания “Городской Лесничий”

 

 

Подробнее о том, как проходил круглый стол читайте ниже:

 

Пасадзіць у горадзе больш дрэваў

 

5

Людміла Краўчук

 

У Мінску гарадскія насаджэнні не спраўляюцца з паглынаннем шкодных рэчываў у паветры, іх трэба ахоўваць і садзіць новыя, мяркуе Людміла Краўчук з Інстытута прыродакарыстання НАН РБ. Праблема датычыцца не толькі сталіцы.

 

Адзін з папулярных і недарагіх рашэнняў — ствараць прыродныя паркі на базе наяўных прыродных аб’ектаў у гарадах. Гэта могуць зрабіць гарадскія улады, а для жыхароў шлях крыху іншы: проста саджаць дрэвы.

 

Гэта рабіць дазволена, запэўнівае Наталля Мінчанка, кіраўніца ўпраўлення ландшафтнай і біялагічнай разнастайнасці Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя. У кожным канкрэтным выпадку яна раіць грамадзянам стасавацца з «Зелянбудам» і ЖЭСам.

 

Ніжні ярус зробіць горад утульным

 

Саджаць варта не толькі дрэвы, але і кустоўе. Ніжні ярус дадае ўтульнасці зялёным зонам, стварае зацішныя закуткі, а пасадзіць зялёную агароджу для горада каштуе столькі ж, колькі паставіць жалезную.

 

Ніжняга яруса ў Мінску выяўна не стае, лічыць Ігар Корзун. Тым больш кустоўе і трава ля яго створаць натуральны асяродак жыхарства для кляшчоў, ад якіх цалкам пазбавіцца нельга. А значыць, кляшчы будуць знаходзіцца воддаль ад людзей.

 

6

Ігар Корзун

 

Кустоўе зніжае ўзровень гарадскога шуму, а выглядае эстэтычна адразу — яго высаджваюць амаль дарослым, у адрозненне ад дрэваў. Густы падлесак дасьць птушкам дом, засцеражэ карані паркавых дрэваў ад вытоптвання, а дзяцей на пляцоўцы — ад развейвання пяску і спакусы выбегчы на дарогу.

 

Дарэчы, кустоўе прасцей выкапаць і перасадзіць, чым дрэва.

 

Дамагчыся абрэзкі па правілах

 

«Сам ты ліхтарны слуп!» — быццам злуецца дрэва на малюнку да петыцыі, якую месяц таму запусціла кампанія «Гарадскі Ляснічы» Таварыства «Зялёная сетка». Выглядае яно, мякка кажучы, непрывабна.

 

7

 

Петыцыя супраць такой абрэзкі сабрала больш 1400 подпісаў. Гараджане за тое, каб працэдуру рэгламентаваў закон і ажыццяўлялі спецыялісты, бо сёння найчасцей выкарыстоўваецца спосаб абрэзкі, які называюць топінгам.

 

Ён, на думку навукоўцаў, з’яўляецца варварскім і «можа мець толькі адну мэту, на жаль, нікак не звязаную з дрэвамі — засвойванне сродкаў, вылучаных на ўтрыманне зялёных насаджэнняў», лічыць Ірына Вазнячук, вядучы навуковы супрацоўнік Інстытута эксперыментальнай батанікі ім. В.Ф. Купрэвіча.

 

Паводле пілотнага даследавання, пасля такой абрэзкі не меньш за 10% дрэваў не выжывае, а большасць астатніх мае ствалавую гніль.

 

8

Ірына Вазнячук

 

Прадстаўніца Мінпрыроды Наталля Мінчанка дадала, што ў міністэрстве ведаюць аб праблеме: «Пытанне [правілаў] ў распрацоўцы. Дзяржорганы і так разумеюць, што дакумент патрэбны».

 

Неабходна стварыць гарадскія зялёныя калідоры

 

«Колькасць зялёных тэрыторий на чалавека змяншаецца, а ў перспектыве забудова будзе ўшчыльняцца. Тэрыторыі для новых буйных ландшафтных аб’ектаў знайсці складана», — кажа Марына Сідарэнка, кандыдат архітэктуры і дацэнт кафедры ландшафтнага праектавання і садова-паркавага будаўніцтва БДТУ.

 

Нарматыўна праблему вырашаюць далучэннем да горада зялёных зон па-за Мінскам, але яны далёка ад большасці жыхароў. На думку архітэктара, ёсць іншы рэсурс — невялікія адкрытыя пляцоўкі і тэрыторыі, якія не маюць ландшафтна-рэкрэацыйнага статусу.

 

«Яны не існуюць самастойна, але могуць быць аб’яднаныя ў адзіную сістэму і занятыя зялёнымі гарадскімі калідорамі», — тлумачыць Марына. Пляцоўкі яна плануе знаходзіць у межах практыкі са студэнтамі. Прыклады рэалізацыі за мяжой — pocket park — ландшафт «на шляху», ці парклет — зялёная міні-зона.

 

Варта ўдакладніць: адзін зялёны калідор у Мінску ужо ёсць — водна-зялёны дыяметр, і ён паступова забудоўваецца.

 

9

Марына Сідарэнка

 

Дрэвы ў гарадах: ці аберагаць, ці не саджаць

 

Такім чынам, пакуль што гісторыя з зялёнымі насаджэннямі сумная: яны растуць у лунках між бетона, на іх сыплюць рэагенты зімой, і штодня лунае доза выкідаў ад машын. Высновы аб стане гарадскіх насаджэнняў і даглядзе за імі зрабіла Ірына Вазнячук на падставе 4-гадовага маніторынгу батанікаў ў Мінску і абласных гарадах.

 

Найбольш церпяць дрэвы ў першай лініі ад дарогі, і варта выбіраць для пасадкі там устойлівыя пароды. Дрэвы, а асабліва сажанцы, трэба агароджваць, бо адно пашкоджанне трымерам можа прывесці да гібелі.

 

Пералічаныя далёка не ўсе фактары рызыкі. Ірына тлумачыць, што гэта крытычна: калі гарадскія дрэвы не аберагаць, то лепш іх не саджаць, каб не марнаваць сілы. А значыць, удзел гараджанаў карысны, і патрэбны ён на ўсіх узроўнях.

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить

Читайте также: